Over ons

 

Hallo iedereen,  welkom op onze site!
Een beetje over ons: 
In 2004 beslisten we om ons gezin te verrijken met een hond. Ze moest aan een hele resem criteria voldoen: lief, aanhankelijk, zelfzeker, indrukwekkend, betrouwbaar, gehoorzaam, stabiel van karakter, waakzaam …
Na lang zoeken vonden we uiteindelijk het ras dat aan al deze criteria voldeed: de Zuid Afrikaanse Boerboel.
In mei 2005 kwam dan eindelijk onze Cate bij ons. Er zijn geen woorden genoeg om te beschrijven hoe bijzonder zij was, op elk vlak!
We proefden de magie van het ras, en in 2007 adopteerden we een 2e boerboel in Zuid Frankrijk. Een ouwe rakker van 7 jaar. Zijn naam was Zorba (MiSunka Bantu). 
Cate vond haar maatje in Zorba, en ze vormden hun eigen kleine roedel!
 

In 2008 volgde Sofie de fokkers cursus bij SABT (nu sabbs), en behaalde haar diploma. Daarna is ze bij SABT gestart met een opleiding tot junior keurmeester. 
Ook in 2008 kreeg onze Cate haar eerste nestje. Ze bracht 7 pupjes groot waarvan 2 bij ons bleven: Ade Seppe en Ade Nora.  Cate is een uitmuntende moeder, en een geboren leider. Onze honden zijn altijd deel geweest van ons gezin en dat zal zo blijven. Wij geloven niet in honden die in hokken zitten. Onze honden zijn ten allen tijde vrij in de tuin, en ze vormen hun eigen roedel. We willen dat ze zich op een zo natuurlijk mogelijke manier kunnen gedragen.  

In 2009 kreeg onze Cate haar 2e nestje, 10 pupjes. En er was opnieuw een pupje dat we absoluut niet konden laten gaan ... ze was de 7e pup in dit nest en ze had ons betoverd,  onze Dyan.  

 

In 2010 kreeg onze Nora in het voorjaar haar eerste nestje, ze bracht 11 pups groot. Ook zij was een uitstekende moeder, maar anders dan onze Cate. Na 6 weken vond ze het wel welletjes geweest en wou ze terug gewoon hond zijn in plaats van moeder ... Onze Dyan daarentegen kon haar moedergevoelens niet verbergen ... 

In Mei 2010 moesten we afscheid nemen van onze Zorba ... zijn hart kon niet meer ... Hij was was maar enkele jaren bij ons, maar liet een grote leegte na ... RIP lieve Zorba! 

In de zomer van 2010 slaagde Sofie voor het Junior keurders examen voor sabt in Duitsland. 

In het najaar van 2010 kreeg onze Cate haar 3e en laatste nestje. Ze baarde maar liefst 16 pupjes, en bracht er 11 groot! Onze Cate zag er altijd super goed uit, ook met 11 pups blonk ze als een spiegel en bleef ze haar atletische vorm behouden. 

In 2013 kreeg onze Dyan haar eerst nestje. De bevalling ging helemaal niet goed, en Dyan moest een keizersnede ondergaan. Ze kreeg uiteindelijk 3 pupjes, en was duidelijk heel gelukkig om eindelijk zelf mama te zijn! 

In 2014 werd onze Dyan voor de 2e keer zwanger, de bevalling was opnieuw een ramp, opnieuw een keizersnede waarbij we beslisten om haar te steriliseren. Spijtig genoeg had de natuur haar lichaam niet gemaakt om pups te krijgen, telkens bij de bevalling ging het mis op dezelfde manier. Dyan kreeg 1 pupje, dat na 4 weken moest worden ingeslapen. Hij had geen enkele kans  ... We wisten dat dit een einde was ... 

Het was een hele donkere periode ...   

Ook onze Cate sterft in het voorjaar 2014. Zij laat een grote leegte na, haar kinderen zijn nu plots alleen, zonder moeder, zonder leider...

Onze Nora neemt het leiderschap op zich, maar tussen de zussen Nora en Dyan hangt er spanning ... ze kunnen niet met en niet zonder elkaar ... 

Einde 2014 moeten we ook Seppe laten gaan ... Onze beer met een hart van goud ... 

Begin 2016 moeten we Nora laten gaan ... 

Dyan blijft alleen achter ... Voor het eerst in haar leven helemaal alleen.

In de zomer van 2016  komt Ferre bij ons, een Stafford pupje.

 

Het gaat super tussen Dyan en Ferre, ze is als een moeder voor hem, ze bloeit helemaal open!

We verhuisden naar een huis met een hele grote tuin, omgeven door bos, hier zouden ze nogal kunnen stoeien dachten we ...

Maar ... Ferre had een erfelijke afwijking in zijn hersenen ... en moest na 7 maanden ingeslapen worden ... en dan vraag je je af "wanneer stopt het eindelijk!"

Maar we kunnen ons geen leven voorstellen zonder honden, dus we moeten verder,  opnieuw en opnieuw, we hopen natuurlijk om onze Dyan voor altijd bij ons te hebben, maar we weten dat dit niet kan ... 

In 2017 komt onze Cato erbij.

Met een bang gevoel sluiten we haar toch in ons hart. Dyan is helemaal niet blij met deze nieuwe pup! Ze tolereert haar, maar er is niets meer ... Na enkele weken groeit Dyan stilletjes in haar nieuwe rol als leider. Voor het eerst in haar leven zien we dingen die we nog nooit eerder zagen bij Dyan.  We herkennen zoveel van onze Cate in haar! Met een  enkele  houding zegt ze meer dan 1000 woorden,  Cato begrijpt haar en aanvaard haar leiderschap. 

In april 2018 moeten we helaas onze Dyan laten gaan ... ze was zo moedig en sterk, maar ze was helemaal op ...

We hebben altijd al de gewoonte gehad om onze honden afscheid te laten nemen als er iemand van hun gestorven was. Altijd was het eenzelfde tafereel, ze groetten respectvol en waken nadien over het graf ... Maar onze Cato begreep het niet om Dyan zo te zien, ze wou het niet, ze wou Dyan wakker maken maar het lukte niet ... het was hartverscheurend om te zien ... Ze zocht haar moeke overal die dag ... De volgende dag ging ze liggen, net naast Dyan haar graf, ze keek me aan en sprak boekdelen met haar ogen. 1 Week later was ze volwassen geworden ... 

In mei 2018 werd onze Cato bij Boerboel Europe gekeurd, ze behaalde een "zeer goed". Ze werd beste teef die dag, en haalde de 2e plaats bij de "Meest typische boerboel van de dag". In juni werd ze medisch gekeurd en de resultaten waren prima! 

In december 2018 komt een einde aan de eenzaamheid, onze Cato krijgt opnieuw een maatje, onze Emma. Het begin van een nieuw verhaal, ze zijn beste maatjes! Emma is een hele lieve en aanhankelijke reus!

In mei 2019 krijgt Cato haar eerste nestje! Ze is een geweldige moeder! 8 reutjes krijgt ze, en we kunnen die natuurlijk niet allemaal laten gaan! Ade Thor De Dondergod zal bij ons blijven! We zijn heel blij met hem erbij! Het is een zalig om weer pupjes te hebben, kon de tijd maar even blijven stilstaan ...

En stilletjes aan krijgt onze roedel weer vorm ... 

 

Onze honden zullen altijd in eerste plaats huishonden zijn, een deel van ons gezin. Wij voeden onze honden op volgens de regels van de roedel. Kleine gewoontes voor ons die duidelijk maken aan de hond wat zijn plaats is. Een Boerboel is geen hond die je kan dwingen met macht en kracht, hij is vele malen sterker dan ons! Enkel door een goede band en de juiste taal tussen eigenaar en hond komt je tot een succesvol pact. Je hond kan je 100 dingen vertellen met zijn ogen en lichaam, maar je moet het kunnen zien!

Onze teefjes moeten minimum 2 jaar oud zijn om pupjes te krijgen, maximum 1 nestje per jaar,  en wij denken dat 3 nestjes per teefje volstaan. Daarna mogen ze bij ons gewoon blijven genieten en hond zijn! Wij willen gezonde pupjes fokken, met een stabiel karakter, die aan alle verwachtingen van hun nieuwe baasjes kunnen voldoen, en zo beste maatjes worden een leven lang!

Wij vinden het ook heel belangrijk dat de Boerboel blijft zoals hij was. Vele rassen werden reeds het slachtoffer van bepaalde trends waarnaar men dan gaat fokken (kleiner, groter, kortere neuzen, langer lichaam, andere kleuren, ...) en dit is soms echt nefast voor een ras!

De Boerboel is een grote, gespierde hond, waarbij alle onderdelen van het lichaam in balans moeten zijn, dit in het belang van de gezondheid, en de leefkwaliteit van de hond. 

Buiten de honden hebben wij ook nog een poes, kippen, een konijntje, en schapen. Een huis zonder dieren zou geen thuis kunnen zijn voor ons!
Dit was een kort woordje over ons, ons verleden, en onze blik op de toekomst, maar veel belangrijker (en interessanter) zijn natuurlijk onze honden. Verder op onze site komt u alles over hen te weten. Ook onze honden die reeds overleden zijn zullen er voor ons altijd blijven bijhoren. 
Na afspraak kan u ons een bezoekje brengen om kennis te maken met ons en met onze Cato.

Hebrideans of St Kilda schapen

Jim en Jef